|
Bofill
in de Villes Nouvelles
 Om de bevolkingsgroei van de regio Parijs de ruimte te
geven en daarbij de binnenstad en de banlieue te ontlasten, heeft
men rond Parijs vijf nieuwe steden gebouwd, Villes Nouvelles genoemd.
Cergy-Pontoise en St-Quentin-en-Yvelines liggen ten westen
van de stad. Marne-La-Vallée, Melun-Sénart en Evry liggen
ten oosten van de stad. Elke Ville Nouvelle ligt vlak buiten de banlieue
op 20 à 30 km van de Parijse binnenstad en de nieuwe steden
zijn vanuit Parijs uitstekend bereikbaar per auto, trein of snelmetro.
De Franse overheid heeft de nadruk gelegd op goede verbindingen met
openbaar vervoer om woon-werkverkeer over de weg tussen de Villes
Nouvelles en Parijs te beperken. Mede hierom is elke Ville Nouvelle
aangesloten op de Regionale Expres Metro, de RER-metrolijnen.
De bouwactiviteiten zijn begonnen tussen 1970 en 1974, de inrichting
is berekend op een gemiddelde van 200.000 inwoners per stad en het
gezamenlijke oppervlak is meer dan viermaal Parijs. De bebouwingsdichtheid
en dus de bevolkingsdichtheid is dan ook heel laag. De opzet is dat
elke stad zijn eigen karakter, werkgelegenheid en voorzieningen heeft.
Om dat eigen karakter vorm te geven is iedere stad ontworpen
door een eigen stedenbouwkundige dienst, de EPA (Etablissement Publique
d'Aménagement). De EPA kreeg de ruimte om de allernieuwste
ideeën over stadsplanologie, architectuur en wooncomfort toe te passen
op de eigen Ville Nouvelle. Vooral jonge architecten kregen
door middel van prijsvragen de gelegenheid om hun plannen voor de
Villes Nouvelles in te dienen.
Het Spaanse architectenbureau van Bofill heeft voor verschillende
Villes Nouvelles opdrachten gekregen voor het bouwen van wooncomplexen.
De complexen van Bofill kenmerken zich door een stads uiterlijk met
veel elementen en ornamenten die zijn ontleend aan de Grieks-Romeinse
bouwkunst. Ik ben geen kenner, maar Bofill maakt wel altijd goed gebruik
van de ruimte. Bijna iedereen heeft bijvoorbeeld uitzicht over een
meer of vallei.
|
Saint-Quentin-en-Yvelines
|
LesArcades
du Lac & Le Viaduc |
|
|
 Zeer groot Bofill-complex aan weerszijden van een
kunstmatig meer 'Le Lac'. Het bestaat uit drie onderdelen. Het
oudste gedeelte 'Les Arcades du Lac' is niet zichtbaar op de foto.
Het heeft al wel wat ornamenten die verwijzen naar de Grieks-Romeinse
bouwkunst. Toch is het complex sober gehouden en het doet zelfs
na dertig jaar wat somber aan door de bruinige steen/beton en
het weinige groen.
Op de foto is links het tweede complex zichtbaar. Dit is 'Le Viaduc',
74 woningen uit 1975, die als een viaduct het meer in zijn gebouwd.
Aan de overkant van het meer ligt het nieuwste project: 'Les Temples
du Lac'. Dit complex is begin jaren tachtig gebouwd en vormt net
als les Colonnes de Saint Christophe een halve cirkel, maar nu
met aan de beide uiteinden Romeinse villa-achtige appartementencomplexen. |
|
|
Met
de RER C7 naar St-Quentin-en-Yvelines, en dan een bus (nr. 29?).
Uitstappen bij Le Lac. Met de auto gaat het veel beter. Het complex
ligt eigenlijk in Montigny-le-Bretonneux. Vanaf de A86 (richting
Dreux), die onderlangs Versailles loopt, afslag 35 nemen.
Langs industrieterrein Les Sangliers en na een stuk of wat rotondes
wordt Le Lac aangegeven naar rechts. Als dat mislukt, dan op de
T-kruising die snel volgt naar rechts en direct weer naar rechts.
Le Lac staat dan opnieuw aangegeven. |
|
Vlak achter het metrostation Cergy-St-Christophe
ligt dit halfcirkelvormige appartementencomplex. De binnenkant
van de halve cirkel is op de binnenstad van St Christophe gericht
en de buitenkant heeft fantastisch uitzicht over de Oisevallei.
Dit is geen sociale woningbouw zoals het zeer gelijkende project
van Bofill in Parijs achter Montparnasse. Ik ben er in 1987 geweest
en in 1998. Het complex is in opvallend goede staat, in tegenstelling
tot sommige andere Bofill-projecten.
Ik ben de aantekeningen hiervan kwijt. Het ligt dacht
ik vlak achter het RER-station van een van de Marne-la-Vallée-onderdelen,
Noisy le Grand als ik me niet vergis. Mijn bezoek in 1990
is niet echt blijven hangen, behalve dat je eerst door een huiveringwekkend
treurig winkelcentrum moet.