Le marché des Enfants-Rouges

In de levendige Rue de Bretagne vind je een bijzondere markt die (net als de Rue Mouffetard) open is als de rest van de winkels in Parijs gesloten zijn. Dus op zaterdag of zondag (tot 14u) is het een tripje waard!

De naam van de markt verwijst naar de rode manteltjes die de kinderen droegen van het kindertehuis wat hier eeuwen geleden was gehuisvest. Nu is het een fantastische markt met verse groenten vis en vlees die of biologisch van oorsprong is of lokaal geproduceerd. De Fransen hechten niet zo veel waarde aan de term biologisch maar wel aan het fenomeen Terroir. Dus met grote zorg gekweekt of geproduceerd op kleine schaal met oog voor mens, dier en landschap.

En wat misschien wel de grootste aantrekkingskracht van deze markt is voor “ons toeristen” zijn de eetkraampjes. Je vind er gerechten uit alle delen van de wereld: je kan er kiezen tussen een bruschetta, een osso-bucco of een cous-cous royale, een vegetarische schotel of een Japans hapje.

Het eten en drinken moet je zelf afhalen aan de standjes en je kan het opeten aan kleine tafeltjes en stoelen.


Marché couvert les Enfants Rouges
39 rue de Bretagne – 75003 Paris
Le Marais – 3e Arrondissement
Meer info >>>


Fragonard parfumeur

In het Zuid Franse Grasse zijn de twee oudste parfumfabriekjes van Frankrijk te vinden, namelijk Molinard en Fragonard.

In Nederland zijn ze nauwelijks bekend, maar beide merken staan aan de basis van menig beroemde geur. Fragonard heeft zijn vleugels het meeste uitgeslagen, heeft ook een eigen lijn van geuren en is met verschillende winkels te vinden in Grasse, Eze en Parijs.

In Parijs heeft Fragonard in het quartier rondom de Opera nu 3 vestigingen. Alle drie hebben naast een winkeldeel ook museum gedeelte. Met daarin aandacht voor de historie van het parfumhuis maar ook uitgebreide aandacht aan de geschiedenis van het maken van parfum.

Ik geef direct toe dat het Fragonard museum in Grasse veel indrukwekkender is (niet alleen vanwege de parfum zaken maar ook omdat er nogal wat schilderwerk van de grondlegger van Fragonard te zien is) maar het is beslist de moeite waard om eens in de Parijse vestigingen een keer een kijkje te nemen.

Perraudin bij Fragonard:  1997-2017

Daarbij moet vermeld worden dat de Fragonard parfums, eau de toilettes, after shaves etc niet onaardig zijn. Als je niet zo merkgevoelig bent dan is het een goed idee om de geuren eens langs te gaan. En ja toegegeven, ik ben al jaren lang trouwe fan van Fragonard Concerto en heb me nu gewaagd aan Beau Gosse 😉 Bovendien…. de prijzen zijn heel schappelijk. Dat komt omdat Fragonard alles in eigen hand heeft… de fabrieken , de musea en de winkels. De lijntjes zijn heel kort. Bovendien doet Fragonard bijzonder weinig aan reclame en marketing.

ah bon… ga zelf maar eens kijken aan de Rue Scribe (9e arr) of de Boulevard  des Capucines (8e arr) ! Tegenwoordig zijn er ook winkels in de Marais , op de Boulevard Saint Germain (vlak voorbij les Deux Magots) en op Montmartre. En begin 2017 opende het nieuwe Musee du Parfum  aan een impasse achter de Opera.

Het nieuwe Musee du Parfum Square de l’Opéra Louis Jouvet 3-5, 9e arr, métro Opéra

Plus d’info >>>>

Paname Brewing Company

PanameBrewingCompany-barIn het 19e arrondissement aan de kop van het Bassin de la Villette wordt de leuke oude brug 220px-Bassin_de_la_ViletteP1050902geflankeerd door enorme 19e eeuwse opslag gebouwen. Die inmiddels een nieuwe bestemming hebben gekregen.  Aan de westkant zijn de gebouwen helemaal vernieuwd en zijn nu in gebruik als hotel en als jeugdherberg. De oude loodsen aan de oostkant zijn voor een deel in dienst als woningen voor internationale studenten en het mooiste plekje van dit hoekje waar ooit graan en wijn werd opgeslagen is nu in gebruik door de Paname Brewing Company

Dit is echt één van de gaafste lunch hotspots van dit moment. Als je binnen komt sta je in  een grote industrieel aandoende ruimte met achterin de bierketels van de Brewing Company, een enorme bar aan de ene kant, een open keuken aan de andere kant en een stoere serre met waanzinnig uitzicht op het Bassin de la Villette.

paname-brewing-company-paris-biertje-2

Ik ben wat lokale gebrouwen biertje nogal verwent met de brouwsels van Brouwerij t IJ maar de Paname Brewing Company maakt ook een serie voortreffelijke biertjes en serveert er goede gerechten bij … ze noemen het streetfood! Een op en top moderne 20ste eeuwse Brasserie…….. gerunt door een internationaal gezelschap en de amicale gastheer achter de Bar met baard is van Belgische afkomst.

De ketels van de Paname Brewing Company

De ketels van de Paname Brewing Company

Meer info >>>>

 

 

La Terrasse de Madame

Midden in Jardin du Luxembourg vlakbij het Palais du Luxembourg en grote vijver onder de statige Platanen is een nieuw restaurant geopend. Een culinaire hotspot !

La Terrasse de Madame biedt gedurende de dag op het terras rond een ouderwets sfeervol parkgebouwtje  heerlijke salades, bistro gerechten en plateaus met hapjes die je kunt delen. Je kunt evt. ook binnen eten.

Geopend iedere dag van 10  tot 19h.


Meer info op hun Facebook pagina >>>


Jardin des Serres d’Auteuil

SERRES_D_AUTEUIL20102In het Jardin des Plantes kom ik met enige regelmaat maar ik was nog nooit naar de Botanische tuinen geweest aan de rand van het Bois de Boulogne in het 16e arrondissement.  Het Jardin des Serres d’Auteuil !

Het is op zijn minst een bijzondere plek te noemen.. zo ingeklemd tussen de Boulevard Peripherique en de tennisvelden van Roland Garros.

Voor Parijskenners en liefhebbers is het een bijzondere plek om eens te verkennen. Wacht niet te lang want er zijn allerlei plannen zijn om de Roland Garros terreinen uit te breiden ten koste van de Jardin Botanique.

Vorig jaar november ben ik er wezen kijken op een prachtige zonnige woensdag middag.  Wat een feest. Je wandelt van kas naar kas tussen de prachtigste planten en bomen. Alles vrij toegankelijk. Hier en daar wat babbelende Fransen …die van het najaarszonnetje genoten. En verder …..Wat een oase van rust!

serresdauteuil-16e

serresdauteuil-16e b

 

 

 

 

 

 

 

Meer info >>>>

Jardin du Luxembourg

Als je vanaf de Seinekades de Boulevard St Michel afloopt (eigenlijk omhoog!) krijg je na ongeveer een kilometer aan je rechterhand de Jardin du Luxembourg.

Dit is een van de mooiste en grootste parken in het centrum van Parijs. Er zijn tennisbanen, een kleine kinderspeeltuin met kinderboerderij, hier en daar staat een heerlijk ouderwetse muziektent en er is altijd voldoende ruimte om te wandelen of ergens op een bankje te zitten. Alles natuurlijk wel volgens de strenge Franse parkregels: Niet op het gras komen 😉

Het middelpunt van dit park is de grote vijver vlakbij de ingang. Bij mooi weer kun je heerlijk zitten op een van de vele losse stoelen rondom de vijver waar je ook in de zomer houten modelzeilbootjes kunt huren. Aan de kop van het park vind je het Palais du Luxembourg met daarin de Senaat en het Musée du Luxembourg. Regelmatig zijn daar prachtige tentoonstellingen (website >>>)

Het Jardin op een drukke herfstmiddag in 2017. In de herfst vind je vaak bij één van de ingangen ook verkopers van gepofte kastanjes

En verborgen in het park vind je ook een cafétje en een prachtig theatertje

Voor de Meridiaanfans: Op verschillende plekken aan de oostkant van het park zijn Arago-plakken van Dibbets goed vindbaar.

Ze zijn in die zin bijzonder omdat je vanaf het park de lijn naar het Observatoire goed ziet van waaruit de Franse nulmeridiaan berekend werd. >>>>

 

Tot slot vind je aan de buitenkant van de hekken van het park heel regelmatig mooie fotoexposities. ’s Avonds zijn de foto’s ook de moeite waard want dan worden ze mooi verlicht. Een hoogtepunt was drie jaar geleden La Terre vue du Ciel van Yann Arthus-Bertrand.

Place de la Contrescarpe

Diep in het Quartier Latin achter het Panthéon (5e arrondissement) vind je één van de aardigste pleintjes van Parijs. Een mooi pleintje met fontein gelegen op de plek waar de Rue Descartes overgaat in de Rue Mouffetard.

Zo rond 1960 was Place de la Contrescarpe heel anders dan nu. Het was toen nog de eindhalte van een paar buslijnen. En er omheen had je wat cafés en goedkope huizen. Maar sindsdien is er nogal wat veranderd . De buurt heeft Gentrification ondergaan. De Rue Descartes is een favoriet straatje met aardige restaurants. De Rue Mouffetard is wandelgebied geworden met op het einde een fantastische markt (do t/m zo) . En Place de la Contrescarpe is steeds meer plein voor de buurt, zonder verkeer en met een paar fijne terrassen.

Café Delmas is één van mijn favoriete cafés aan het pleintje met een aantal goede Brasserie gerechten en vanaf het terras kun je eindeloos over het pleintje kijken naar voorbijgaand publiek.    >>>>

Afgelopen jaar (begin 2020) is dit bijzondere pleintje aanpakt. Auto’s zijn nu helemaal niet meer welkom en het pleintje is nu helemaal voor voetgangers. Contrescarpe is bovendien opnieuw ingericht, er is nieuwe beplanting en de terrassen zijn aantrekkelijker dan ooit.

Rue des Rosiers

Vlak achter het Centre Pompidou begint de Marais. De Rue des Rosiers vormt het joodse epicentrum van de Marais.

In dit buurtje komt hip Parijs, Joods Parijs en toeristisch Parijs samen als een leuke smeltkroes.

In de afgelopen 25 jaar dat ik er kom zijn er nogal wat oud adresjes verdwenen (ook het Nederlandse café ; ) en er komen steeds meer hippe tentjes maar gelukkig zie je dat veel Joodse winkeltjes overeind zijn gebleven.

De eerste keer dat ik door de Marais liep halverwege de jaren 80 (op weg naar de winkel van Galerie Maeght … die er toen nog zat) was het buurtje rommelig. Maar plots zag je veranderingen.  Het oude badhuis op de Rue des Rosiers verdween en werd prachtig gerenoveerd. Het heeft eerst plaats moeten maken voor het hoofdkwartier van het modemerk Chévignon en is nu in gebruik als trendy café.

De synagoge (ontworpen door de Art Nouveau architect Guimard) daarentegen is nog volop in gebruik en het contingent joodse bakkers en restaurants trekt zelfs weer behoorlijk aan.

De kleine restaurants zoals Chez Marianne en Chez Hanna et Hami zijn van oorsprong Sefardisch en gespecialiseerd in falafel. De bakkers en de specialiteitenwinkels zijn meer Ashkenazy (Oost-Europees) van oorsprong.

De Deli  bijvoorbeeld van Finkelsztajn is wereldberoemd, maar ook de andere kleine bakkertjes zijn erg goed. Deze voornamelijk Ashkenazy-joodse bakkers hebben bijvoorbeeld heerlijke maanzaadbroodjes.

 

Nog twee (nieuwe) adresjes in de Marais:
Miznon: op de 22 rue des Ecouffes is een klein maar erg leuk eethuisje dat in allerlei hippe bladen en op foodblogs wordt getipt.
Maison David op nr 6 van diezelfde rue des Ecouffes is zo’n authentieke Joodse slager met absoluut waanzinnige Pastrami sandwiches.

 

Concept store Merci

merci-designAan de Boulevard Beaumarchais zit het bijzondere designwarenhuis MERCI:

Bijzonder in meerdere opzichten: ten eerste heeft het een ontzettend fraaie collectie in huis, met de laatste ontwerpen op het gebied van onder andere mode, woninginrichting, verlichting en bloemen. Alle producten zijn van internationale ontwerpers, veelal Frans, maar ook Japans en Scandinavisch.

Ten tweede: de zaak is opgericht door Bernard en Marie-France Cohen, de oprichters van het kindermodemerk Bonpoint. Het is een commercieel bedrijf, maar alle opbrengsten gaan naar de stichting “Le Fonds de Dotation Merci”, dat zich inzet om de levensomstandigheden van arme kinderen op Madagascar te verbeteren.

Tenslotte: het is gevestigd in een mooi hergebruikt industrieel object, een voormalige stoffenfabriek:

In het pand zitten ook drie café’s, een aan de binnentuin, een used books café en een ciné café aan de boulevard, waar films worden geprojecteerd.

Je kunt hier wel een paar uur zoet brengen.

Info:
111, Boulevard Beaumarchais (3e arr),
métro 8, halte Saint-Sébastien Froissart
Website >>>

[bron: Parijsmagazine : Wim Dammers]

Square des Batignolles

Van alle parken in Parijs is Jardin du Luxembourg natuurlijk de meest bekende en daarnaast imposant door de omvang en de ligging in de stad. Maar door Parijs heen vind je meer parken, bijna ieder arrondissement heeft zo zijn eigen groene plek. Die van het 17e arrondissement kennen veel mensen niet. Want die ligt wat verscholen en bovendien is de naam wat misleidend. Maar dit is een echt juweeltje. Square du Batignolle is op en top Paris Secret et Insolite.
Square des BatignollesVlak achter Place du Docteur-Félix-Lobligeois in het 17e arrondissement  is dit mooie 19e eeuws parkje te vinden. Ooit neergezet als onderdeel van de Haussmann aanpak in opdracht van Napoleon III en ontworpen door Adolph Alphand in 1862. De naam Square des Batignolles Allee Barbaradoet een pleintje vermoeden maar dat is het niet.

Het is een mooi parkje , aangelegd als een formele Engelse tuin met kronkelpaden en waterpartijen. Jardin des Batignolles was denk ik meer op zijn plaats geweest.

Het pad dat het hele park doorkruist heet Allee Barbara, naar de chansoniere Barbara .

Als je het parkje doorsteekt vanaf  Place du Docteur-Félix-Lobligeois en rechtsaf slaat op de Rue Cardinet kom je na een paar honderd meter in een volgend park. Het Martin Luther King park is een 20ste eeuws park . Meer info >>>

 ingang

De ingang van Square des Batignolles aan het einde van het pleintje Place du Docteur-Félix-Lobligeois

 

Lezen over Parijs: Brieven aan Camondo

De Engelse schrijver en keramist Edmund de Waal heeft een bijzonder boek geschreven over de Camondo familie in 19e eeuws Parijs. De Camondo’s waren een steenrijke Joodse bankiers familie, oorspronkelijk uit Istanboel

Het woonhuis in Parijs van de Camondo familie in het buurtje bij Parc Monceau. Nu Musee Nissim Camondo [bron >>>]

Edmund de Waal stamt af van een familie die net als de Camondo familie halverwege de 19e eeuw neerstreek in Parijs.  Ondanks het feit dat beide families rijke migranten waren en in het zelfde buurtje rond Parc Monceau terecht kwamen is er eigenlijk geen duidelijke band tussen beide families. Maar Edmund de Waal is gefascineerd door het Joodse verleden van deze familie en gaat terug naar die plek in Parijs en dwaalt door het huis en de archieven van de familie Camondo, dat nu museum Nissim Camondo is.

Niet alleen de familiestukken en de kunstverzameling maar ook de archieven zijn met grote nauwkeurigheid voor volgende generaties achter gelaten. En die vormen een uitgangspunt voor het boek van de Waal. Naar aanleiding van wat hij in het huis ziet en vindt schrijft hij fictieve brieven aan de laatste telg van de familie, Moise Camondo en brengt zo de familie en de familie geschiedenis in beeld.

Moise Camondo beheerde eind 19e eeuw / begin 20ste eeuw in Parijs het familiekapitaal en begaf zich in de hoogste kringen van Parijs. Hij trouwde in 1891 Irène Cahen d’Anvers die nog geschilderd werd door Renoir en laat in 1910 het enorme huis bouwen aan de Rue de Monceau. Wanneer zoon Nissim de Camondo echter in 1917 als piloot in WO I sneuvelt stort de wereld van Moise volledig in en hij trekt zich steeds verder terug uit het sociale leven en richt zich vooral op de inrichting van het huis , de archieven en de kunstcollectie. De familie lijn loopt ten einde met zijn overlijden in 1935 en deportaties van overige familieleden in WOII.

Musee Nissim Camondo >>>
Een interview in de Volkskrant met Edmund de Waal [2021] >>>