La campagne à Paris

Verscholen achter de drukke boulevards en nog niet aangetast door nieuwbouwprojecten zijn er in Parijs nog veel rustige en bijna landelijke buurtjes te vinden.

Een aantal daarvan zijn oude dorpjes waar de stad overheen is gegroeid zoals Saint Blaise, Charonne en Butte aux Cailles.

Maar ook heel interessant zijn de wijkjes die in  het begin van de 20ste eeuw zijn gebouwd, Op de kaart worden ze aangeduid als Cité of Cité Fleurie en het lijkt wel alsof de stad er met een galante boog omheen is gegaan, waardoor het oorspronkelijke karakter behouden kon blijven.

Je vindt ze vooral in de arrondissementen waar in de jaren 60 en 70 van de 20ste eeuw veel nieuwbouw heeft plaatsgevonden zoals het 13e+14e arrondissement en het 19e+20ste arrondissement

Cité Fleurie

Cité Fleurie (13e arr., metro Glacière) werd gebouwd aan het einde van de 19e eeuw en heeft zijn ingang aan de boulevard Arago op nr. 65. Je vindt er een aantal landelijke woonhuizen en een paar ateliers voor kunstenaars. Zowel Gauguin als Modigliani hebben er een tijdje gewoond.

Cité Verte (13e arr., metro Glacière) heeft de ingang aan de rue Leon Maurice Norman. Ook hier vind je een aantal landelijke woonhuizen en een paar ateliers.

 

Petite Russie en Petite Alsace

Petite Russie en Petite Alsace zijn clustertjes van huizen uit het einde van de 19e eeuw en begin 20ste eeuw. Ze werden gebouwd als sociale woningbouwprojecten voor de ‘migranten’ uit de betreffende gebieden.

Petite Russie is gebouwd als een soort terras rijtjeswoningen gelegen aan 22, rue Barrault (13e arr., metro Glacière). Parijs was gedurende de eerste decennia van de 20ste eeuw een geliefd oord voor Russische migranten en zij brachten veel culturele invloeden mee vanuit het Rusland van voor de revolutie.
Petite Alsace ligt bij 10, rue Daviel (13e arr., metro Glacière). Het is een hofje met leuke huizen uit het begin van de 20ste eeuw, gebouwd in Elzasser stijl, dus je vindt elementen van de traditionele vakwerkbouw terug in deze huizen.

Cité des Fleurs

Het 17e arrondissement is een echt woonarrondissement waar je als toerist niet zo snel komt, maar er zijn een paar plekken die echt de moeite waard zijn. Cité des Fleurs (17e arr., metro Brochant) bijvoorbeeld is een fantastisch rustige besloten straat, ook wel cité genoemd, tussen de Avenue de Clichy en de Rue de la Jonquière. Je loopt tussen de achtertuinen door van prachtige landelijke huizen in een stadse omgeving.


Dicht in de buurt vind je ook Cité Lemercier (17e arr., metro La Fourche). Deze cité is net even wat minder spannend dan Cité des Fleurs, maar toch is het leuk om er even door te lopen.

Cité Florale

Tussen Parc Montsouris en Place de Rungis ligt dit aardige buurtje. Het bestaat uit 5 straten en een pleintje, naast de Place de Rungis en ingeklemd tussen de Rue Boussingault, de Rue Brillat-Savarin en de Rue Auguste-Lançon.

Vroeger waren hier weilanden, die geregeld door de rivier de Bièvre werden overstroomd.
’s Zomers werden er kudden gehouden, ‘s winters kwamen de Parijzenaars hier schaatsen en ook werd er ijs uitgehakt en bewaard om levensmiddelen te koelen: vandaar dat deze wijk “La Glacière” heet.

Aan het einde van de 19e eeuw werden werd de Bièvre gekanaliseerd. Ondertussen waren er op de oevers abattoirs en ververijen aangelegd, die voor ernstige vervuiling zorgden.
Zo ernstig, dat zij een gevaar voor de volksgezondheid opleverden en de gemeente vanaf 1912 de rivier heeft overkluist.
In 1925 werd in dit gebied begonnen met de bouw van kleine eengezinswoningen (max. 2 etages) met een voor- en achtertuin.

De straten zijn getooid met bloemennamen: Rue des Glycines (blauwe regen), Rude des Volubilis (winde), Rue des Iris, Rue des Liserons (akkerwinde), Rue des Orchidées en Square des Mimosas.

(14earr., metro RER Cité Universitaire)

Tekst Wim Dammers/Parijsmagazine.

La Campagne à Paris

Aan de rand van Parijs in het 19e arrondissement, vlakbij de Boulevard Périphérique, ligt dit charmante buurtje bestaande uit iets meer dan negentig eengezinswoningen. Een betonnen trap met hout-reliëf, in de Rue Geo Chavez, brengt je naar boven.


Op deze plek waren tot het eind van de 19e eeuw de gipsgroeves. Toen de groeves uit gebruik raakten werden ze opgevuld met de vrijgekomen grond van de bouw van de metro en werden hier 92 huisjes neergezet. 48 huizen werden voor de 1e wereldoorlog gebouwd en na de onderbreking van de oorlog werd de rest gebouwd.

Zeker voor die tijd waren ze voorzien van redelijke luxe zoals een toilet, badkamer, stromend water en allemaal een eigen voortuintje. De huisjes zijn ontworpen door verschillende architecten, één zelfs zonder architect, waardoor dat ze allemaal net even verschillend zijn van elkaar.

La Campagne à Paris heeft geen winkels, cafés, zelfs geen dokter en tandarts, of andere voor die tijd luxe, gewoon 92 woonhuisjes. Vergelijkbaar met dit wijkje is Mouzaia , ook begin 20ste eeuw neergezet om de gaten in de stad op te vullen.

Het buurtje is vrijwel autovrij want het is wat lastig te bereiken door de geïsoleerde ligging . Verschillende trappen geven voetgangers wel makkelijke toegang tot dit bijzondere buurtje.

La Campagne a Paris. Op de Rue Irene Blanc nov 2016

La Campagne a Paris. De trappen naar de Rue Irene Blanc nov 2016

De straatjes van La Campagne a Paris zijn smal, er is eigenlijk geen parkeergelegenheid,  met uitzondering dan voor een listig geparkeerde fiat 500

,