Metropolitain Abbesses

Aan het einde van de 19e eeuw kreeg Hector Guimard de opdracht om het Parijse metronet te voorzien van karakteristieke ingangen.

Hij ontwierp de ingangen in Art Nouveau-stijl. Deze stijl kenmerkt zich door rijke decoraties en plantenmotieven. Guimard liet de ingangen in eigen ateliers bouwen en gebruikte daarbij voor die tijd vernieuwende gietijzertechnieken. In de loop der jaren zijn nogal wat ingangen verdwenen bij verbouwingen en uitbreidingen.

Naast de metro-ingang van Porte Dauphine in het 16e is metro Abbesses de meest compleet overgebleven metro-ingang. Men noemt dit het type ‘open paviljoen met dak’. Metro Dauphine staat wat verloren in het groen van een middenberm op een drukke boulevard tegen de Boulevard Peripherique, maar Abbesses heeft een prominente plaats op een van de aardigste pleintjes van Montmartre. Vooral tegen de avond lijkt deze metro-ingang steeds beter tot zijn recht te komen.

De metroingang van Places des Abbesses stond tot 1946 bij het Hotel de Ville en werd toen verplaatst naar Montmartre


  Meer over de Guimard metroingangen in Parijs op Parijs1900 >>>
  Meer over de architect Guimard op Parijs1900 >>>

De markt op de Rue Lepic

Elke ochtend is de Rue Lepic tussen Place Blanche en de Rue des Abbesses een levendige markt met traditionele Franse producten.

Dus mooi uitgestalde visjes en schaaldieren, aardbeienpyramides en er is een paardenslagerij.

Meestal loopt de markt door in de Rue des Abbesses richting Place des Abbesses.

Ook aan de Rue Lepic vinden we het Café waar de film Amelie zich deels afspeelde . Op wat giegelende Japanse toeristen na is het nog steeds een prima café voor koffie aan de bar of een Franse lunch. Want ondanks de populariteit is de inrichting onveranderd … nog steeds een echt Frans café met een goede zinc en spiegels !

De markt van de Lepic is vergelijkbaar met de markt op de Rue Mouffetard in Quartier Latin. Dus Winkels stallen ’s ochtends hun koopwaar uit op de stoep en het geheel is aangevuld met andere marktkramen, Het is dus niet een markt met opgebouwde kramen zoals Monge op een paar dagen in de week. En het is ook niet een overdekte markthal (Marché Couverte) zoals la Chapelle en Aligre.

’s Ochtends vroeg is de sfeer van de merkt er nog steeds zoals het er de jaren 80 was toen ik er regelmatig kwam. Maar er is inmiddels een deel van de markt langzaam aan het verdwijnen . De Paardenslager is er bijvoorbeeld niet meer, En de aardbeienpyramides heb ik eigenlijk ook al lange tijd niet meer gezien.

In Café Lux , eind jaren 80. Foto M. Roest

 

 

 

 

 

 

 

Ook het curieuze kleine café Lux is eigenlijk verdwenen. Dat was eigenlijk niet meer dan een ronde bar waar de mensen uit de buurt even wat kwamen drinken.

De bar is een aantal jaar geleden gesloten en is “opgeknapt” heeft nu een overdreven inrichting met gezellige stoeltjes. Zouden de prachtige tegels er nog zijn ?

 

Metro: Blanche

Cité du Midi

Je zou het niet verwachten maar aan die rommelige Boulevard de Clichy / Barbes zo tussen een SM winkel en het Erotisch Museum is er de ingang naar een heel bijzondere Impasse met de prachtige naam  ….Cité du Midi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Montmartre is een vat aan verrassingen en tegenstellingen. En Cité du Midi is daar een mooi voorbeeld van. Want dit is één van de mooiste doodlopende steegjes van de buurt.

Een charmant landelijk ogend straatje met aan beide zijden charmante huisjes in aardige mediterrane kleuren en aan de kop een bijzonder huis dat je eerder zou verwachten in de Provence dan op Montmartre. En dat is niet zo vreemd. De oorspronkelijke bewoners van dit steegje kwamen uit de Midi. De ingang van de Cité vind je op nr 48 op de Boulevard de Clichy.  En bovendien kom je halverwege nog het oude Badhuis “Bains Douches Pigalle” tegen met leuke betegeling. Vooral in het voorjaar en in de zomer is het leuk om even binnen te lopen, bakken met Palmen. Bougainville en olijfboompjes. Er zit ook een bijzonder zaakje gespecialiseerd in Jazz muziek.

Parijs Cité du Midi “Villa Amandine”

 

Place du Tertre

En toch even aandacht voor het meest bezochte pleintje van Montmartre! Want ondanks alles heb ik toch een zwak voor dit plekje in Parijs.

Place du Tertre was ooit het kloppend hart voor serieuze schilders en tekenaars van Parijs. Nu is het meer een toeristische trekpleister geworden maar ’s avonds als de meeste portret artiesten verdwenen zijn of ’s ochtends vroeg is de sfeer eigenlijk erg leuk.

Op het hele pleintje zijn verschillende terrassen met misschien niet de meest exclusieve menu’s maar er zitten best aardige adressen bij en niet eens zo duur. Zo biedt restaurant Chez Eugene al een drie gangen menu vanaf 14 euro en vanaf de 1e etage heb je leuk uitzicht op het pleintje en de Sacre coeur.

Place Charles Dullin

De rommelige en kronkelige straatjes van Montmartre zijn bij mij al lange tijd favoriet. Montmartre was zelfs het eerste Parijse buurtje waarmee ik als student kennismaakte. Gelift naar Parijs en bij toeval terechtgekomen in het toen nog erg rommelige Hotel des Arts op de Rue Tholoze.

Inmiddels is de buurt van sleezy, via licht alternatief naar aangenaam hip aan het transformeren en kom ik iedere keer toch weer verrassende straatje en pleintjes tegen.

Al jaren lang kruis ik op eigen wandelingen of met groepen leerlingen Place Charles Dullin maar zag pas een paar jaar terug in de ochtendzon eigenlijk pas goed hoe leuk en compleet het pleintje is. Place Charles Dulin ligt op het kruispunt van de Rue Dancourt, Rue d’ orsel en de Rue des Trois Freres vlak achter metro Anvers. De bomen op het pleintje geven een prettige rustige sfeer, aan de kop vind je het Theatre de l’ atelier en aan de andere zijde een paar goed cafes.

Het pleintje wordt compleet gemaakt door restaurant la Villa du Poulbot. Vanaf het terras heb je aardig zicht op het plein en alles wat langskomt. De menutjes zijn eenvoudig frans maar de prijs kwaliteitsverhouding is erg o.k.

Vignes de Montmartre

Midden in Parijs een wijngaard? Jazeker…. tegen de hellingen van Montmartre. Je vindt deze  wijngaarden van Montmartre aan de Rue Saint Vincent. Tot een aantal jaren geleden was de wijn niet geweldig. Tegenwoordig schijnt het veel beter te zijn.

Elk jaar is er in oktober een uitbundig oogstfeest waar vele beroemdheden voor worden uitgenodigd.

Metro: Blanche