1e/2e  

3e/4e

5e arr

6earr

8e arr

11earr

14earr

16earr

17earr

18e arr

19e arr

3e & 4arrondissement  

Intro

Hotels

 Restaurants

Architectuur

Tips

Architectuur

De Marais is een van de oudste buurten in Parijs en heeft daardoor weinig 20e-eeuwse architectuur. Een wijk die als geen ander tijden van enorme rijkdom, maar ook van armoede heeft gekend. In de 17e eeuw was dit de wijk van imposante herenhuizen en in het begin van de 20ste eeuw was er grote leegloop en sloppenvorming. Het nu in alle reisgidsen geroemde Place des Vosges zag er zelfs twintig jaar geleden nog helemaal niet zo geweldig uit. Veel huizen waren in slechte staat. Pas in de jaren tachtig van de vorige eeuw heeft een grondige renovatie het plein weer standing gegeven.

Tevens is de Marais als geen ander quartier een mengelmoes van culturen. De herenhuizen en allerlei prachtige appartementen worden bewoond door politici en vooraanstaande zakenmensen. Rond de Rue des Rosiers is nog een hechte joodse Ashkenazy-gemeenschap (Oost-Europese joden) en richting het Centre Pompidou is een uitgaanscentrum voor hip, homo en trendy. 

Synagoge
adres       3, rue Pavée
gebouwd 1913
architect Hector  Guimard
bijzonderheden Midden in de Marais, vlakbij de Rue des Rosiers, ligt een beetje verscholen deze synagoge. Het is om te beginnen opmerkelijk dat Guimard deze synagoge ontworpen heeft. Hij was namelijk een architect van woonhuizen. Maar hij is vooral bekend door de Art Nouveau-metro-ingangen die door de hele stad heen staan. Hij is wat minder bekend om zijn woonhuizen, maar wat hij heeft ontworpen staat allemaal in het 16e of buiten Parijs. Deze synagoge is dus wat dat betreft een vreemde eend in de bijt. De oplossing ligt in het feit dat Guimard een joodse vrouw had en zodoende betrokken was bij de joodse gemeenschap. De synagoge is gebouwd in een bocht van de smalle Rue Pavée. Deze buurt is dichtbebouwd en Guimard had dan ook weinig ruimte voor de synagoge. Van buiten is er eigenlijk niet veel aan te zien, behalve dan de smalle Art Nouveau-façade. Het interieur daarentegen is prachtig. Ondanks de smalle constructie heeft Guimard de synagoge veel licht gegeven door glazen delen in het dak. De zuilen en de balkons zijn fantastisch gedecoreerd met Art Nouveau-elementen.  
Les hôtels particuliers

Niet 20e-eeuws maar wel de moeite waard zijn de herenhuizen die door de hele Marais heen liggen en toebehoorden aan de Franse adel van voor de revolutie. Na de revolutie verdween de adel uit de buurt. De meeste herenhuizen zijn vervolgens na een periode van verval in de loop van de 20e eeuw opgeknapt. Sommige zijn te bezichtigen doordat ze een openbare functie hebben gekregen, bijvoorbeeld een museum.

Hieronder drie van deze herenhuizen. Voor een vollediger  overzicht van de meer dan 30 herenhuizen en  beschrijvingen van een deel ervan verwijs ik echter naar de Groene Michelingids van Parijs, waarvan een goede Nederlandstalige editie op de markt is. Alleen al vanwege de gedegen achtergrondinformatie, de wandelingen en de gedegen kaartjes is deze gids een must voor wie vaker in Parijs komt.      

 

Hôtel Carnavalet

Dit prachtige renaissance-herenhuis aan de Rue Sevigné 23 werd in 1548 gebouwd voor een vooraanstaand lid van het Parijse parlement. Het ging in de loop van de 16e eeuw over in handen van de steenrijke de' Medici's en kende vervolgens luisterrijke bewoners als Mansart en Madame de Sévigné. Tegenwoordig is hier het museum gevestigd waarin met schilderijen, beeldhouwkunst, meubels, sieraden en andere decoratieve voorwerpen de geschiedenis van Parijs wordt getoond.  

 

Hôtel Salé

Dit herenhuis aan de Rue Thoringy 5 werd rond 1660 gebouwd voor een vooraanstaand Parijzenaar die de zoutbelasting inde. Zout was in die tijd een handelsgoed  met hoge waarde. Inmiddels doet het Hôtel Salé dienst als museum over de Spaans-Franse 20e-eeuwse kunstenaar Picasso.  Het museum geeft een mooi chronologisch overzicht van zijn werk, dat goed laat zien in welke stijlen Picasso gewerkt heeft.    

 

Hôtel de Sully

Dit herenhuis aan de Rue Saint-Antoine 62 werd in het begin van de 17e eeuw gebouwd voor Sully, minister onder Henri IV.  Prachtige renaissance-bouwstijl, een bijzonder rijk interieur en overvloedige decoraties maken dit herenhuis tot het meest prestigieuze hôtel van de Marais. Tegenwoordig wordt het Hôtel Sully ingenomen door de Caisse Nationale des Monuments Historiques et des Sites. De bibliotheek is dagelijks geopend van 9-18 uur. Er is ook informatie te krijgen over een rondleiding die alleen in het weekend plaatsvindt.  

 

Place des Vosges
In de Middeleeuwen deed dit plein al dienst als toernooiveld en later als paardenmarkt, maar het kreeg zijn prachtige renaissance-gedaante in de 17e eeuw onder Henri IV. Het plein is perfect symmetrisch van inrichting en wordt omgeven door 36 mooie herenhuizen, gebouwd met afwisselend witte en rode bakstenen met scherpe decoratieve leistenen daken en met arcades op de begane grond. Onder de arcades zijn tegenwoordig mooie boutiques te vinden en  een aantal vooraanstaande restaurants. Op nr. 6 staat het Maison Victor Hugo.